Λαπαροσκοπική αποκατάσταση βουβωνοκήλης
Περίπου 600.000 άνθρωποι υποβάλλονται σε πλαστική αποκατάσταση κήλης κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι περισσότερες από αυτές εκτελούνται, χρησιμοποιώντας μια «ανοιχτή» προσέγγιση, η οποία παρέχει άμεση πρόσβαση στην κήλη μέσω μίας τομής του δέρματος.
Τα τελευταία χρόνια όμως ένας αυξανόμενος αριθμός ασθενών αντιμετωπίζεται με την νέα μέθοδο της Λαπαροσκοπικής αποκατάστασης της κήλης. Αυτή η ελάχιστα επεμβατική τεχνική αποκατάστασης της κήλης προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα στους ασθενείς.
Στη λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης τρεις μικρές τομές – οπές (5 έως 12 mm) γίνονται στο κοιλιακό τοίχωμα. Μια μακριά, λεπτή κάμερα (λαπαροσκόπιο) εισάγεται μέσω ενός σωλήνα πρόσβασης (trocar) σε μια τομή – οπή (12mm), και δύο χειρουργικά εργαλεία εισάγονται επίσης μέσω των υπόλοιπων οπών (5 mm). Η κάμερα δίνει στον χειρουργό μια «εσωτερική» άποψη του κοιλιακού τοιχώματος και της κήλης, σε μια οθόνη στο χειρουργείο.
Η κήλη στη συνέχεια διορθώνεται από το εσωτερικό του κοιλιακού τοιχώματος χρησιμοποιώντας ένα κομμάτι χειρουργικού πλέγματος.
Η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης έχει τα ακόλουθα πλεονεκτήματα:
1. Λιγότερο πόνο για τον ασθενή μετά την χειρουργική επέμβαση.
2. Ταχύτερος χρόνος αποκατάστασης που έχει ως αποτέλεσμα την έγκαιρη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες .
3. Μικρότερες χειρουργικός χρόνος επέμβασης με όφελος για τον ασθενή.
4. Μικρότερο κίνδυνο προσβολής από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις.
5. Χαμηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας κατά τη διάρκεια χειρουργικής της επέμβασης.
6. Δεν χρειάζονται νέες τομές για την αποκατάσταση άλλων κηλών αν ανακαλυφθούν κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.
Η λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση εκτελείται υπό γενική αναισθησία με τους περισσότερους ασθενείς να είναι σε θέση να εξέλθουν από το νοσοκομείο την πρώτη μετεγχειρητική ημέρα , με επιστροφή στην εργασία την τρίτη με τέταρτη μέρα από το χειρουργείο , σε άτομα με δουλειά γραφείου και σε δύο εβδομάδες για χειρώνακτες.
Σε σύγκριση λοιπόν με την συμβατική «ανοιχτή» προσέγγιση, η λαπαροσκοπική αποκατάσταση συνδέεται με μια ταχύτερη ανάκαμψη – αποθεραπεία, με τους περισσότερους ασθενείς να παρουσιάζουν ελάχιστο πόνο και μια γρηγορότερη επιστροφή στην εργασία και στις κανονικές δραστηριότητες. Η προσέγγιση αυτή είναι πιο ευεργετική για τους ασθενείς με αμφοτερόπλευρη κήλη (και αριστερά και δεξιά), καθώς επιτρέπει την αποκατάσταση και των δύο κηλών ταυτόχρονα, χωρίς επιπλέον τομές, και ουσιαστικά χωρίς επιπλέον ταλαιπωρία.
Οι ασθενείς με κήλη που αποτελεί υποτροπή παλαιάς, είναι επίσης πολύ καλοί υποψήφιοι για λαπαροσκοπική αποκατάσταση , δεδομένου ότι η ανοιχτή προσέγγιση αποκατάστασης της κήλης σε υποτροπή είναι γνωστό ότι παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο επιπλοκών, όπως η εκ νέου υποτροπή, ο τραυματισμός νεύρων, και η ζημία στα αιμοφόρα αγγεία. Οι μικρότερες τομές που χρησιμοποιούνται στην Λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης θα αποφέρουν επίσης ένα εξαιρετικό αισθητικό αποτέλεσμα σε σύγκριση με την ανοικτή διαδικασία.
Ωστόσο, δεν είναι όλοι υποψήφιοι για μια λαπαροσκοπική αποκατάσταση κήλης. Οι ασθενείς με ιστορικό προηγούμενων εγχειρήσεων στην κοιλιακή χώρα ή με εγχείρηση προστάτη ή ηλικιωμένοι με προβλήματα αναπνευστικά και καρδιολογικά μπορεί να μην είναι κατάλληλοι για λαπαροσκοπική αποκατάσταση, καθώς είναι πιθανό , η λαπαροσκοπική προσέγγιση να μην είναι τόσο εύκολη και σίγουρη σε αυτές τις καταστάσεις. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μια χειρουργική επέμβαση που ξεκίνησε λαπαροσκοπικά και δεν μπορεί να ολοκληρωθεί, μπορεί να πρέπει να μετατραπεί σε «ανοικτή» διαδικασία.
Μόνο μετά από λεπτομερή φυσική εξέταση και ένα πλήρες ιστορικό μπορεί ο χειρουργός να καθορίσει αν η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της κήλης είναι σωστή για σας. Οι κίνδυνοι και τα οφέλη της κάθε διαδικασία πρέπει να ζυγίζονται, και όλοι οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα μετατροπής μιας λαπαροσκοπικής διαδικασία σε ένα ανοικτό χειρουργείο.
Όταν ο χειρουργός πιστεύει ότι είναι ασφαλέστερο να μετατρέψει την λαπαροσκοπική επέμβαση σε ανοικτή, αυτό δεν είναι μια επιπλοκή, αλλά σωστή χειρουργική κρίση. Η απόφαση για τη μετατροπή σε ανοικτή διαδικασία γίνεται αυστηρά με βάση την ασφάλεια των ασθενών.